Facebook Linkedin Twitter
Lastige eters

Lastige eters

Lastige eters, ik zal maar meteen bekennen… ik was er eentje vroeger. Groente at ik niet, al helemaal niet als er “stukjes” inzaten. Vlees was ook niet mijn favoriet, vooral als er een vetrandje langs zat haakte ik al snel af. Uit eten was met mij een crime, ik geef het eerlijk toe. Op een van onze zomervakanties heb ik het gepresteerd om twee weken doperwten te eten, want dat was het enige dat ik herkende in het restaurant…

Smaakpapillen

Maar het is goed gekomen, ik eet vrijwel alles en met heel veel smaak. Hoe kan het toch dat we op jonge leeftijd vaak zo kieskeurig zijn en ook zeker beperkt op het gebied van eten, terwijl we als volwassenen wel die dingen lusten die we toen juist niet aten? Simpel, als kind heb je meer smaakpapillen op je tong. Daardoor komen bepaalde smaken harder binnen. Het bittere van witlof smaakt voor kinderen ook echt bitter. Daarnaast is ook het onbekende eng. Eten moet je leren en soms moet je dingen wel echt tien keer uitproberen voordat je ze lust. Sommige kinderen vinden dat proeven eng, zijn bang voor de gevolgen. Misschien heb je ooit een nare ervaring met eten gehad en denk je dat dit weer gaat gebeuren.

Boos wordengewoonte

Lastige eters werken ouders vaak op de zenuwen. Hoe vaak werden mijn ouders niet boos op mij omdat ik niet at, of omdat ik de sfeer aan tafel verpeste… Toen vond ik het onredelijk maar nu ik zelf ouder ben snap ik het wel iets beter. Hoe bewust ik ook opvoed en hoe redelijk ik ook probeer te blijven, ook ik werd wel eens boos op mijn zoon als hij vertikte te eten. En nee, het hielp niet. Boos worden doe je vaak uit onmacht. Niets helpt en uiteindelijk wordt je dus gewoon boos. Boos worden doe je uit frustratie, waarom eet hij niets? Hij moet iets eten, dat is gezond! Boos worden doe je omdat je een zware dag hebt gehad, en het geklier aan tafel er gewoon even niet bij kunt hebben…

Aandacht

Vaak ligt het aan jezelf hoe je reageert. Zit je lekker in je vel dan kun je meer hebben dan wanneer je een drukke dag hebt gehad en moe bent. Je kind help je niet met boos worden. Het gaat er niet meer van eten. Maar hoe help je een kind dat niet wil eten dan wel? Het grappige is dat het vaak niet alleen om eten gaat. Kinderen willen aandacht, krijgen ze geen aandacht dan vragen ze erom. Niet letterlijk maar door gedrag. Negatieve aandacht is ook aandacht. Eet je kind niet en besteed jij daar aandacht aan, door te mopperen, door boos te worden, door te smeken, door spelletjes te doen, is dat ook aandacht…

autismeAlles dat je aandacht geeft groeit. Dat is een mooie na-denker, want als iets negatief is en je geeft het aandacht groeit het dus ook. Soms is het verstandig om gedrag van je kind te negeren, geef het geen aandacht. Dat is lastig ik weet het. Maar het werkt wel. Pas toen wij onze zoon geen aandacht meer gaven aan tafel en zijn negatieve gedrag negeerden, toen ging hij eten!  En uiteraard beloonden we dat gedrag wel met aandacht.

Interessant? Delen met je vrienden ››