Facebook Linkedin Twitter
Lastige eters: Lastige eters

Lastige eters

Lastige eters, een van onze kindereetcaoches van Spruitjes en Zo! herkende zich daar meteen in. Misschien herken je het zelf ook wel. Misschien was jij er eentje vroeger. Groente at je niet, al helemaal niet als er “stukjes” inzaten. Vlees was ook niet je favoriet, vooral als er een vetrandje langs zat haakte je al snel af. Uit eten was met jou was misschien wel een crime, geef het maar eerlijk toe. Dat deed onze kindereetcaoch ook. “Op een van onze zomervakanties heb ik het gepresteerd om twee weken doperwten te eten, want dat was het enige dat ik herkende in het restaurant…” melde ze lachend.

Smaakpapillen

Maar het is goed gekomen, nu eet ze vrijwel alles en met heel veel smaak. Hoe kan het toch dat we op jonge leeftijd vaak zo kieskeurig zijn en ook zeker beperkt op het gebied van eten, terwijl we als volwassenen wel die dingen lusten die we toen juist niet aten? Simpel, als kind heb je meer smaakpapillen op je tong. Daardoor komen bepaalde smaken harder binnen. Het bittere van witlof smaakt voor kinderen ook echt bitter. Daarnaast is ook het onbekende eng. Eten moet je leren en soms moet je dingen wel echt tien keer uitproberen voordat je ze lust. Sommige kinderen vinden dat proeven eng, zijn bang voor de gevolgen. Misschien heb je ooit een nare ervaring met eten gehad en denk je dat dit weer gaat gebeuren.

Boos wordenlastige eters drijven ouders tot wanhoop

Lastige eters werken ouders vaak op de zenuwen. Hoe vaak werden jouw ouders niet boos op je omdat je niet at, of omdat je de sfeer aan tafel verpeste… Toen vond je het waarschijnlijk onredelijk maar nu je zelf ouder bent snap je het misschien wel iets beter. Maar hoe bewust je ook opvoedt en hoe redelijk je ook probeert te blijven, ook jij werd wel eens boos op je kind als het vertikte te eten. En nee, het hielp niet. Boos worden doe je vaak uit onmacht. Niets helpt en uiteindelijk wordt je dus gewoon boos. Boos worden doe je uit frustratie, waarom eet hij niets? Hij moet iets eten, dat is gezond! Boos worden doe je omdat je een zware dag hebt gehad, en het geklier aan tafel er gewoon even niet bij kunt hebben…

Aandacht

Vaak ligt het aan jezelf hoe je reageert. Zit je lekker in je vel dan kun je meer hebben dan wanneer je een drukke dag hebt gehad en moe bent. Je kind help je niet met boos worden. Het gaat er niet meer van eten. Maar hoe help je een kind dat niet wil eten dan wel? Het grappige is dat het vaak niet alleen om eten gaat. Kinderen willen aandacht, krijgen ze geen aandacht dan vragen ze erom. Niet letterlijk maar door gedrag. Negatieve aandacht is ook aandacht. Eet je kind niet en besteed jij daar aandacht aan, door te mopperen, door boos te worden, door te smeken, door spelletjes te doen, is dat ook aandacht…

niets lusten ook dan naar kindereetcoachAlles dat je aandacht geeft groeit, zeggen de kindereetcaoches van Spruitjes en Zo! altijd. Dat is een mooie na-denker, want als iets negatief is en je geeft het aandacht groeit het dus ook. Soms is het verstandig om gedrag van je kind te negeren, geef het geen aandacht. Dat is lastig we weten het. Maar het werkt wel. “Pas toen wij onze zoon geen aandacht meer gaven aan tafel en zijn negatieve gedrag negeerden, toen ging hij eten!  En uiteraard beloonden we dat gedrag wel met aandacht.” aldus een moeder die bij ons op consult was geweest.

Interessant? Delen met je vrienden ››